Chwilkę...
Zerwane więzadło u psa to przypadłość, z powodu której do gabinetów weterynaryjnych zgłasza się wielu właścicieli. Co więcej, można ona dotyczyć także kotów. Niektóre pupile mają tendencję do występowania tego schorzenia, a ich opiekunowie powinni bacznie obserwować ich sposób chodzenia pod kątem wystąpienia kulawizny czy nieprawidłowości w poruszaniu się.
Zespolenie wrotno-oboczne u psa to poważne schorzenie, na skutek którego dojść może nawet do śmierci zwierzęcia. To patologiczny stan, w którym krążąca po organizmie krew omija wątrobę psa przez nieprawidłowe zespolenie między układem wrotnym a układem ogólnoustrojowym. Krew nie jest odpowiednio oczyszczona z toksyn, co stanowi niebezpieczeństwo dla zdrowia, a nawet życia psa. Czy zespolenie wrotno-oboczne u psa można wyleczyć? Ile żyje pies z zespoleniem wrotno-obocznym i jakie są objawy? Zapraszamy do przeczytania naszego artykułu.
Zespolenie wrotno-oboczne u psa, znane również jako portosystemic shunt (PSS) lub zespolenie wrotno-układowe, to groźna przypadłość, dotykająca psy w każdym wieku – niezależnie od wielkości czy rasy.
W przebiegu choroby krew z jelit, zamiast trafić najpierw do wątroby i zostać oczyszczona, jest przekierowywana wprost do krążenia ogólnego. Szczególnie groźny jest amoniak – produkt rozkładu białek, który w prawidłowych warunkach wątroba przekształca w mało toksyczny mocznik wydalany z moczem. Gdy krew omija wątrobę, amoniak krąży w organizmie w niebezpiecznie dużym stężeniu, co może prowadzić do wystąpienia encefalopatii wątrobowej.
Nie każde zespolenie wrotno-oboczne wygląda tak samo, a jego typ wpływa na sposób diagnostyki, możliwości zabiegowe i rokowanie. W praktyce weterynaryjnej stosuje się kilka podziałów.
Według lokalizacji naczynia:
Według liczby połączeń:
Precyzyjne określenie typu zespolenia jest możliwe dopiero po badaniach obrazowych i przekłada się bezpośrednio na plan leczenia dobierany pod konkretnego pacjenta.
Zespolenie wrotno-oboczne może mieć charakter wrodzony lub nabyty. Postać wrodzona dotyczy szczeniąt i młodych psów – wada rozwija się już w życiu płodowym. Postać nabyta pojawia się później, zwykle wtórnie do innych chorób wątroby lub nadciśnienia wrotnego.
Wrodzone zespolenia częściej diagnozuje się u ras małych i miniaturowych, takich jak yorkshire terrier, maltańczyk, sznaucer miniaturowy, shih tzu czy pudel miniaturowy; wśród większych ras predysponowany jest m.in. dalmatyńczyk. Wada może jednak wystąpić u psa dowolnej wielkości, a zespolenia nabyte – u każdej rasy.
Objawy zespolenia wrotno-obocznego u psa mogą obejmować:
Opiekując się psem, warto uważnie obserwować jego zachowanie, a wszelkie niepokojące zmiany skonsultować z weterynarzem. Nasilone objawy neurologiczne, takie jak dezorientacja, ślinienie, napady drgawek czy utrata przytomności, wymagają pilnej konsultacji; w takich sytuacjach możesz skorzystać z naszego całodobowego ostrego dyżuru.
Diagnozowanie i leczenie zespolenia wrotno-obocznego u psa wymaga kompleksowej oceny jego stanu zdrowia przez weterynarza. Zwykle w celu stwierdzenia wystąpienia tego schorzenia przeprowadza się szereg badań diagnostycznych, takich jak badania krwi, ultrasonografia, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa oraz specjalistyczne testy krwi.
Proces diagnostyczny weterynarz rozpoczyna od zebrania dokładnej historii zdrowotnej zwierzaka i wywiadu z właścicielem – kluczowe jest opisanie zaobserwowanych wcześniej objawów. Badanie fizykalne może dodatkowo ujawnić oznaki sugerujące zespolenie, np. mały rozmiar wątroby.
Nieprawidłowe wyniki badań, w tym profilu biochemicznego, pełnej morfologii krwi oraz testów oceniających funkcję wątroby (np. test tolerancji amoniaku, poziom kwasu moczowego we krwi), mogą wskazywać na obecność schorzenia.
Ultrasonografia jest często pierwszym badaniem obrazowym stosowanym do oceny wątroby i struktur naczyniowych. Za jej pomocą można ujawnić zmniejszoną wielkość wątroby oraz bezpośrednio wykazać obecność nieprawidłowego naczynia.
Kolejnym badaniem jest scyntygrafia. To specjalistyczne badanie polega na podaniu radioaktywnego izotopu, który pozwala zobrazować przepływ krwi i pokazać, czy krew faktycznie omija wątrobę.
Tomografia komputerowa z angiografią jest natomiast bardziej szczegółowym badaniem, dzięki któremu możliwe jest dokładne zlokalizowanie i określenie rozmiaru zespolenia.
Rezonans magnetyczny z angiografią może dostarczyć szczegółowych obrazów zespolenia i sąsiadujących struktur. W niektórych przypadkach zalecana jest endoskopia, dzięki której można ocenić, czy u czworonoga występują żylaki przełyku lub żołądka. Ta dolegliwość powstaje w następstwie nadciśnienia wrotnego.
Leczenie zespolenia wrotno-obocznego u psa zwykle wymaga interwencji chirurgicznej, której celem jest zamknięcie nieprawidłowego połączenia naczyniowego i przywrócenie normalnego przepływu krwi do wątroby.
W przypadkach niektórych pacjentów, możliwe jest zastosowanie minimalnie inwazyjnych technik interwencyjnych. Oprócz leczenia chirurgicznego, znaczącą rolę może odgrywać także wsparcie medyczne, w tym dieta niskobiałkowa oraz leki zmniejszające poziom amoniaku i innych toksyn we krwi.
Postępowanie zachowawcze ma jeden nadrzędny cel: ograniczyć ilość amoniaku, który powstaje i wchłania się w przewodzie pokarmowym. Najczęściej obejmuje ono trzy elementy:
Warto pamiętać, że u psów z wadą wrodzoną leczenie zachowawcze zwykle stabilizuje stan pacjenta i przygotowuje go do zabiegu, ale samo w sobie nie usuwa przyczyny problemu. Szczegółowy plan żywieniowy i farmakologiczny ustala lekarz na podstawie wyników badań.
Po zamknięciu zespolenia pies zwykle pozostaje pod ścisłym nadzorem w warunkach hospitalizacji – pierwsze dni są kluczowe dla bezpiecznego przejścia organizmu na prawidłowy przepływ krwi przez wątrobę. W tym czasie monitoruje się m.in. ryzyko powikłań, takich jak przejściowe nadciśnienie wrotne czy zaburzenia neurologiczne.
W zależności od zastosowanej techniki nieprawidłowe naczynie może być zamykane stopniowo, w ciągu kilku tygodni, co daje wątrobie czas na adaptację. Dalsza opieka domowa obejmuje zwykle:
Pełny powrót do formy zajmuje zazwyczaj od kilku tygodni do kilku miesięcy. Regularne wizyty kontrolne pozwalają ocenić, czy wątroba prawidłowo przejęła swoją funkcję.
Wielu właścicieli zadaje sobie pytanie, ile żyje pies z zespoleniem wrotno-obocznym. Wiele zależy od tego, kiedy postawiono diagnozę oraz w jakim wieku i stanie jest pupil.
U psów z nierozpoznaną chorobą długość życia może być znacząco skrócona – wysokie stężenie nieprzefiltrowanych toksyn prowadzi do poważnych problemów zdrowotnych, w tym zaburzeń pracy mózgu, a nieleczone schorzenie bywa śmiertelne.
Inaczej wygląda sytuacja przy wczesnym rozpoznaniu: zwierzęta po skutecznym zabiegu zamknięcia zespolenia często cieszą się długim życiem i – jeśli nie występują inne powikłania – mogą żyć porównywalnie długo jak zdrowe psy.
Podstawą udanego leczenia zespolenia wrotno-obocznego u psa jest wczesna diagnostyka oraz podjęcie zaproponowanego przez weterynarza planu leczenia. W Klinice Szmaragdowej możesz liczyć na profesjonalne, indywidualne podejście oraz szeroką wiedzę naszych specjalistów. Nowoczesne gabinety oraz sprzęt pozwalają nam rozpoznawać występujące u psa nieprawidłowości i skutecznie je leczyć, przywracając czworonoga do zdrowia. Warto pamiętać, że odpowiedzialna opieka nad zwierzętami obejmuje także zapewnienie im opieki medycznej, kiedy tego potrzebują.
Podejrzewasz u swojego psa objawy zespolenia wrotno-obocznego? Nie zwlekaj z diagnostyką. Umów konsultację online lub skontaktuj się z naszą kliniką – wczesne rozpoznanie realnie zwiększa szanse pupila.
W postaci wrodzonej u części predysponowanych ras istotną rolę odgrywają czynniki genetyczne. Z tego powodu w hodowli odradza się rozmnażanie osobników, u których potwierdzono tę wadę, oraz ich bliskich krewnych.
Postać wrodzoną rozpoznaje się zwykle u młodych zwierząt, nierzadko przy okazji rutynowej sedacji lub pierwszych szczepień, gdy lekarz zauważa nietypowe reakcje. Forma nabyta ujawnia się natomiast później, jako następstwo innych chorób wątroby.
Decyzja zapada indywidualnie. U części pacjentów udaje się czasowo ustabilizować stan samym postępowaniem farmakologiczno-dietetycznym, jednak przy wadzie wrodzonej rozwiązanie zabiegowe pozostaje docelowo najskuteczniejszą drogą do trwałej poprawy.
Najczęściej zaleca się wcześniejszą głodówkę przed pobraniem krwi i badaniami obrazowymi oraz dostarczenie pełnej dotychczasowej dokumentacji. Szczegółowe wytyczne przekazuje rejestracja lub lekarz przy umawianiu terminu.
U wielu pacjentów dieta jest stopniowo rozszerzana po potwierdzeniu, że wątroba prawidłowo przejęła swoją funkcję. Tempo zmian ustala lekarz na podstawie kontrolnych wyników, dlatego nie należy modyfikować żywienia samodzielnie.
Tak, analogiczna wada naczyniowa występuje również u kotów, choć rzadziej. Obraz kliniczny bywa nieco inny, dlatego diagnostykę i leczenie zawsze dobiera się odrębnie dla danego gatunku i pacjenta.
Jest to schorzenie polegające na uszkodzeniu lub przemieszczeniu się dysku międzykręgowego, co może prowadzić do ucisku na struktury nerwowe i objawów neurologicznych.
Badanie neurologiczne psów to kompleksowa ocena funkcji neurologicznych, która pozwala weterynarzowi zidentyfikować ewentualne problemy z układem nerwowym. Procedura ta obejmuje szereg testów i badań, które oceniają różne aspekty funkcji neurologicznej, w tym zachowanie, ruchy, czucie oraz reakcje na bodźce zewnętrzne. Oto kilka kluczowych kroków przeprowadzanych podczas badania neurologicznego:
Poprzez dokładne przeprowadzenie tych testów i obserwacji, lekarz weterynarii może uzyskać wyczerpującą ocenę funkcji neurologicznych psa i zidentyfikować ewentualne problemy, co jest kluczowe dla diagnozy i leczenia chorób układu nerwowego.
Zespół dyskopatii, czyli przepukliny krążka międzykręgowego, to jedno z najczęstszych schorzeń kręgosłupa u naszych pupili. Objawia się on uciskiem na rdzeń kręgowy lub korzenie nerwów rdzeniowych, co może prowadzić do bolesnych dolegliwości i ograniczeń w ruchu. Dlatego też, jeśli Twój futrzasty przyjaciel zmaga się z podobnymi objawami, może być konieczne podjęcie decyzji o operacji.
Typowe dla dyskopatii są rasy małych i średnich psów i krótkiej długości nóg. Zwłaszcza dotyczy to psów o długich grzbietach i krępych szyjach. Oto kilka przykładów ras, które często spotyka się w klinikach weterynaryjnych z powodu dyskopatii:
Nasza klinika weterynaryjna oferuje kompleksowe zabiegi chirurgiczne kręgosłupa, których celem jest usunięcie ucisku odpowiedzialnego za objawy chorobowe. W zależności od charakteru dyskopatii i jej lokalizacji, nasi doświadczeni chirurdzy weterynaryjni mogą zdecydować się na wykonanie różnych zabiegów. Dzięki procedurom chirurgicznym możliwe jest złagodzenie cierpień i przywrócenie komfortu ruchu pacjentowi.
Blokady kręgosłupa u psów przy dyskopatach mogą być stosowane w celu niwelowania objawów bólu. Blokady te polegają na miejscowym podaniu leku przeciwbólowego lub steroidowego bezpośrednio do obszaru kręgosłupa, gdzie występuje przepuklina dysku lub inna patologia. Mają one na celu złagodzenie bólu poprzez zmniejszenie stanu zapalnego oraz blokowanie przewodnictwa nerwowego w obszarze dotkniętym problemem.
Procedura blokady kręgosłupa u psów zwykle wykonywana jest pod kontrolą obrazowania, aby zapewnić dokładne podanie leku w odpowiednie miejsce. Weterynarz może zdecydować się na wykonanie blokady kręgosłupa, jeśli pies nie reaguje wystarczająco na leczenie farmakologiczne lub fizjoterapię, a objawy bólu są znaczne.
Blokady kręgosłupa mogą zapewnić szybką i skuteczną ulgę w bólu, co pozwala psu na lepsze funkcjonowanie i poprawę jakości życia. Jednakże, należy pamiętać, że blokady kręgosłupa są jedynie częścią kompleksowego planu leczenia i powinny być stosowane w połączeniu z innymi metodami terapeutycznymi. Należą do nich: terapia fizyczna, leczenie farmakologiczne i w niektórych przypadkach, chirurgia. Wszelkie decyzje dotyczące leczenia, w tym stosowania blokad kręgosłupa, powinny być podejmowane we współpracy z weterynarzem. Lekarz weterynarii najlepiej oceni stan zdrowia psa i dobierze odpowiednie opcje terapeutyczne.
Laminektomia, hemilaminektomia z fenestracją to kluczowe procedury chirurgiczne, które mają na celu eliminację czynników uciskających na rdzeń kręgowy. Najczęstszym powodem przeprowadzenia tych zabiegów są przepukliny krążka międzykręgowego. Zwłaszcza u psów ras predysponowanych oraz u starszych zwierząt, z biegiem czasu może dojść do degeneracyjnych zmian w krążku międzykręgowym. Osłabia to jego elastyczność i zwiększa podatność na uszkodzenia. Taka sytuacja może prowadzić do wypadnięcia krążka miażdżystego do kanału kręgowego. Może to powodować ucisk na rdzeń kręgowy, prowadząc do niedowładu, porażenia kończyn i ogromnego bólu.
Fenestracja polega na usunięciu jądra miażdżystego międzykręgowego, który uciska na struktury nerwowe. Fenestracja jest stosowana głównie w przypadku dyskopatii (prolapsu dysku) lub stenozie kręgosłupa (zwężeniu kanału kręgowego).
Zabieg „ventral slot” jest dedykowany zwierzętom z problemami odcinka szyjnego kręgosłupa. Procedura polega na udrożnieniu rdzenia kręgowego od strony brzusznej szyi, zmniejszając ucisk na rdzeń kręgowy. U psów ras predysponowanych i starszych zwierząt, degeneracyjne zmiany krążka międzykręgowego mogą prowadzić do jego osłabienia. W konsekwencji do wypadnięcia do kanału kręgowego, co z kolei może uciskać rdzeń kręgowy, powodując niedowłady, porażenia lub ból.
Poza dyskopatiami, istnieją również inne wskazania do wykonania laminektomii oraz hemilaminektomii. Najczęściej jest to obecność nowotworów, odłamki kostne czy krwiaki wewnątrz kanału kręgowego, często spowodowane urazami, np. w wyniku wypadku.
Nie tylko dyskopatie są wskazaniem do operacji kręgosłupa u zwierząt. Nasz zespół specjalistów podejmuje się również leczenia złamań kręgosłupa oraz niektórych typów nowotworów. Mogą one stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia pupila.
Kolejny koziołek dołączył do lubelskiego szlaku pod patronatem, honorowym Prezydenta Miasta Lublina. Vetek, bo tak ma na imię, powstał na cześć wszystkich lekarzy weterynarii i tych ludzi, którzy pomagają zwierzętom.
Prawdopodobnie jesteśmy pierwszą kliniką weterynaryjną w Polsce i jedną z kilku na świecie, w której pacjenci znieczulani są desfluranem. Oferujemy również możliwość znieczulenia z użyciem sewofluranu i izofluranu. <b> We are probably the first veterinary clinic in Poland and one of the few in the world, where patients are being anesthetized with desflurane. We are also offering the possibility to anesthetize with sevoflurane and isoflurane.
