Jesień i zima to czas, kiedy wielu z nas walczy z katarem, kaszlem i osłabieniem. Niestety, podobnie jak ludzie, również zwierzęta mogą chorować – a przeziębienie u psa w okresie jesienno-zimowym zdarza się wyjątkowo często. Niskie temperatury, wilgoć, pierwsze opady śniegu, przeciągi i kontakt z innymi psami mogą sprzyjać osłabieniu układu odpornościowego.

Choć zwykłe przeziębienie u psa nie jest groźne, nieleczone może prowadzić do powikłań, takich jak zapalenie płuc czy inne infekcje górnych dróg oddechowych. Dlatego warto wiedzieć, jak rozpoznać objawy przeziębienia, jak leczyć przeziębienie w warunkach domowych i kiedy konieczna jest konsultacja z lekarzem weterynarii.

Czy pies może się przeziębić? A co ze szczeniakami?

Tak, pies może się przeziębić, a infekcje wirusowe i bakteryjne są u tych czworonogów dość powszechne. Wielu właścicieli młodych psów zastanawia się, czy szczeniak może się przeziębić? Owszem. Szczeniaki, ze względu na niedojrzały układ odpornościowy, są szczególnie wrażliwe na zimno i infekcję, dlatego objawy mogą pojawiać się u nich szybciej i mieć cięższy przebieg.

Czynnikami sprzyjającymi przeziębieniom u psów są m.in.:

długie spacery w niskich temperaturach,
przemoczenie sierści, kontakt ze śniegiem,
brak osuszenia psa po kąpieli,
przeciągi w domu,
kontakt z przeziębionymi zwierzętami,
osłabiona odporność organizmu.

Objawy przeziębienia u psa

Objawy przeziębienia u psa są zwykle podobne do tych, które obserwujemy u ludzi. Najczęściej pojawia się wodnisty katar, kichanie i łagodny kaszel, a do tego wyraźne osłabienie, mniejsza chęć do zabawy i utrata apetytu.

Pies może szukać ciepła, więcej spać i wyglądać na zmęczonego. U części zwierząt pojawia się podwyższona temperatura ciała, a także łzawienie i trudności z oddychaniem nosem. Jeśli pies jest przeziębiony, objawy zwykle rozwijają się stopniowo, ale nawet wtedy należy zwracać uwagę na ich nasilenie, aby nie przegapić momentu, w którym infekcja wymaga już leczenia.

Ile trwa przeziębienie u psa?

Zwykłe przeziębienie u psa zazwyczaj trwa od trzech do siedmiu dni, o ile zwierzę otrzymuje odpowiednią opiekę, odpoczynek i nie dochodzi do powikłań. Jeśli objawy utrzymują się dłużej, zamiast słabnąć zaczynają się nasilać lub pojawiają się niepokojące sygnały, takie jak utrzymująca się gorączka czy problemy z oddychaniem, oznacza to, że infekcja może mieć poważniejszy charakter i wymaga pilnej konsultacji z lekarzem weterynarii.

Domowe sposoby leczenia, czyli jak pomóc psu, zanim trafi do weterynarza?

Kiedy zauważysz u pupila pierwsze oznaki infekcji, możesz wdrożyć delikatne domowe sposoby, które pomagają złagodzić przeziębienie i przyspieszają regenerację.

Najważniejsze jest zapewnienie psu ciepłego, spokojnego miejsca bez przeciągów. Nawilżone powietrze ułatwia oddychanie, a dostęp do świeżej wody zapobiega odwodnieniu – co zdarza się szybciej, gdy pies ma gorączkę. W okresie choroby zwierzę często chętniej wybiera karmę mokrą, bardziej aromatyczną i łatwiejszą do jedzenia, więc jej podawanie może być pomocne. Spacerów nie trzeba całkowicie eliminować, ale powinny być krótkie i spokojne, tak aby nie doprowadzić do wychłodzenia organizmu.

Najważniejsza zasada to absolutny zakaz podawania psu leków dla ludzi. To, co pomaga człowiekowi, dla psa może być toksyczne. Dotyczy to m.in. leków przeciwgorączkowych, preparatów na przeziębienie czy syropów przeciwkaszlowych. Takie środki mogą prowadzić do uszkodzeń wątroby, nerek, a nawet do zagrożenia życia.

Kiedy domowe metody nie wystarczą? Objawy alarmowe

Większość łagodnych infekcji mija w ciągu kilku dni, jednak są sytuacje, w których nie wolno zwlekać z wizytą u lekarza weterynarii. Szczególną uwagę należy zwrócić na:

utrzymującą się gorączkę lub wyraźne dreszcze,
ropną, gęstą wydzielinę z nosa zamiast wodnistej,
narastający kaszel lub trudności w oddychaniu,
całkowity brak apetytu, apatię lub wymioty,
objawy u szczeniaków, psów starszych lub z obniżoną odpornością są łatwiej dostrzegalne i mogą być niebezpieczne.

Takie sygnały mogą wskazywać na bakteryjne nadkażenie, zapalenie płuc albo inne poważniejsze infekcje, które wymagają wdrożenia odpowiednich leków i kontroli stanu zwierzęcia przez lekarza weterynarii.

Leczenie przeziębienia u psa

W gabinecie weterynaryjnym lekarz wykona badanie kliniczne, oceni stan dróg oddechowych, zmierzy temperaturę ciała i sprawdzi, czy węzły chłonne nie są powiększone.

W zależności od diagnozy podawane są leki przeciwzapalne, preparaty przeciwgorączkowe przeznaczone wyłącznie dla psów oraz środki wspomagające odporność. Jeśli przeziębienie przechodzi w infekcję bakteryjną, niezbędne może być wdrożenie antybiotyku. Tylko specjalista może określić, czy jest on konieczny i dobrać lek odpowiedni dla danego zwierzęcia. Właściwe leczenie skraca czas choroby i minimalizuje ryzyko powikłań, dlatego w sytuacjach budzących wątpliwości najlepszą decyzją jest szybki kontakt z weterynarzem.

Jak zapobiegać przeziębieniom u psa?

Profilaktyka przeziębień u psów jest prostsza, niż się wydaje. Czworonogi nie powinny być wystawiane na przeciągi ani wilgoć – zwłaszcza po spacerze należy zadbać o dokładne osuszenie sierści.

Dobrze dobrana, pełnowartościowa dieta ma ogromne znaczenie dla odporności, a w okresie jesienno-zimowym wsparcie suplementami z kwasami Omega-3 lub witaminami może dodatkowo chronić organizm przed infekcją. Ważne jest także unikanie kontaktu z chorymi zwierzętami i rozsądne planowanie spacerów, tak aby nie dochodziło do wychłodzenia, szczególnie u młodych i starszych psów.

Przeziębienie u psa. Podsumowanie

Przeziębienie u psa zwykle nie jest groźne, ale wymaga obserwacji, odpoczynku i zapewnienia odpowiednich warunków do regeneracji. Najważniejsze, aby nie lekceważyć objawów, jeśli utrzymują się dłużej, nasilają lub jeśli dotyczą szczeniaka lub psiego seniora. W takim przypadku szybka konsultacja z lekarzem weterynarii jest najlepszym rozwiązaniem, aby zapobiec powikłaniom i pomóc pupilowi wrócić do pełni zdrowia.

Wypadająca sierść u psa to jeden z najczęstszych powodów, dla których opiekunowie szukają porady u specjalistów. Na szczęście wypadanie sierści w wielu sytuacjach jest zjawiskiem naturalnym – organizm psa regularnie pozbywa się martwego włosa, aby utrzymać zdrową, elastyczną i funkcjonalną okrywę włosową. Problem pojawia się dopiero wtedy, gdy mamy do czynienia z nadmiernym gubieniem sierści, wyłysieniami lub oznakami chorób skóry.

Poniżej opisujemy, jak odróżnić naturalne linienie od stanu wymagającego diagnostyki, a także przedstawiamy domowe sposoby na radzenie sobie z wypadaniem sierści u psa, które realnie wspierają codzienną pielęgnację i zdrowie skóry.

Naturalne linienie psa, czyli kiedy nie trzeba się martwić?

U większości psów linienie pojawia się sezonowo, zwykle wiosną i jesienią, choć u domowych zwierząt żyjących w stałej temperaturze proces ten może trwać łagodnie przez cały rok. Wtedy organizm psa pozbywa się martwych włosów, a nowe rosną w ich miejsce. Jest to absolutnie fizjologiczny proces, niezależny od rodzaju sierści.

Psy różnią się pod względem tego, jak intensywnie gubią sierść:

psy krótkowłose często linieją niewidocznie, ale regularnie,
psy długowłose oraz rasy z gęstym podszerstkiem (jak husky czy owczarek niemiecki) mogą pozostawiać w domu duże ilości martwych włosów,
rasy takie jak shih tzu czy yorkshire terriery linieją minimalnie, bo ich struktura sierści bardziej przypominają ludzkie włosy.

Dopóki sierść psa wypada równomiernie, a skóra ma naturalny wygląd (nie widać zaczerwienienia ani zmian zapalnych i nie pojawia się świąd), najczęściej nie ma powodu do niepokoju.

Kiedy wypadająca sierść u psa oznacza problem?

Nadmierne wypadanie sierści, przerzedzenia lub miejscowe wyłysienia mogą świadczyć o zaburzeniach zdrowotnych, niewłaściwej pielęgnacji lub diecie. To moment, w którym warto przyjrzeć się psu uważniej, a często również skonsultować się z lekarzem weterynarii.

Najbardziej niepokojące sygnały to:

wyraźne, nieregularne ubytki w okrywie włosowej,
zaczerwienienie skóry, grudki, łupież, stany zapalne,
intensywne drapanie, gryzienie łap lub boków,
tłusta, matowa sierść lub brak połysku,
nieprzyjemny zapach skóry,
zmiany w zachowaniu (apatia, drażliwość, zwiększone pragnienie).

W takich sytuacjach nadmierne linienie nie jest już naturalnym procesem, lecz objawem, który wymaga diagnostyki – w tym często badań krwi i oceny stanu skóry.

Najczęstsze przyczyny nadmiernego wypadania sierści

Alergie i atopowe zapalenie skóry

Jedną z głównych przyczyn problemów dermatologicznych jest reakcja alergiczna, np. na pokarm, roztocza, kurz, pyłki czy środki chemiczne. Pies drapie się wtedy, ociera i intensywnie gubi sierść, zwłaszcza na bokach, brzuchu i łapach. Atopowe zapalenie skóry może prowadzić do przewlekłych stanów zapalnych mieszków włosowych.

Pasożyty zewnętrzne

Pchły, wszoły, świerzbowiec czy nużeniec zaburzają naturalny cykl włosa i powodują świąd. Ciągłe drapanie niszczy skórę psa, a sierść może wypadać garściami.

Zaburzenia hormonalne

Układ hormonalny psa ma ogromny wpływ na strukturę sierści, prawidłowy cykl wzrostu włosa i kondycję skóry.

Najczęściej diagnozowane są:

niedoczynność tarczycy – prowadząca do suchej, łamliwej sierści i symetrycznych wyłysień,
choroba Cushinga (nadmiar kortyzolu),
zaburzenia hormonalne po sterylizacji/kastracji.

W takich przypadkach leczenie bez odpowiedniej diagnostyki nie przyniesie efektu.

Choroby skóry

Infekcje bakteryjne, grzybicze i drożdżakowe wywołują łupież, utratę włosa czy stany zapalne skóry psa. Bez leczenia choroby tego typu mogą prowadzić do poważnych powikłań.

Dieta i niedobory składników odżywczych

Organizm psa, podobnie jak człowieka, potrzebuje zbilansowanej diety, bogatej w nienasycone kwasy tłuszczowe i minerały (cynk, miedź) oraz odpowiedniej dawki białka. Ich niedobór osłabia mieszki włosowe i może powodować wypadanie sierści u psa – nawet u młodych, zdrowych zwierząt.

Domowe sposoby na wypadanie sierści u psa – co naprawdę działa?

Domowe sposoby mogą znacząco ograniczyć wypadanie sierści, ale muszą być stosowane regularnie i dopasowane do typu okrywy włosowej. Najlepsze efekty przynosi połączenie pielęgnacji, diety i higieny.

1. Regularne szczotkowanie

Szczotkowanie to najprostszy i najskuteczniejszy sposób na gubienie sierści – usuwa martwe włosy, pobudza krążenie skóry, ułatwia codzienną pielęgnację, pozwala wcześnie zauważyć zmiany skórne.
U psów długowłosych świetnie sprawdzają się szczotki pudlówki, natomiast u ras krótkowłosych furminatory lub gumowe rękawice.

2. Kąpiele, ale z umiarem

Zbyt częste kąpiele mogą wysuszać skórę psa i zwiększać jej wrażliwość. Warto stosować szampony nawilżające lub odżywki wspierające naturalną barierę lipidową skóry.

3. Oleje roślinne i kwasy Omega-3

Nienasycone kwasy tłuszczowe działają nawilżająco i poprawiają połysk sierści. Jako dodatek do karmy można podawać psu olej z łososia, olej lniany czy olej z ogórecznika. Już po kilku tygodniach sierść staje się gęstsza, zdrowsza i bardziej elastyczna.

4. Dostęp do świeżej wody

Odpowiednie nawodnienie wpływa na kondycję skóry i okrywy włosowej. Sucha skóra psa to częsta przyczyna łamliwości i wypadania włosów.

5. Odpowiednia dieta

Dobrej jakości karma to fundament zdrowej sierści. Powinna ona zawierać pełnowartościowe białko, tłuszcze zwierzęce dobrej jakości, witaminy z grupy B oraz mikroelementy odpowiadające za zdrowie skóry. Przypadkowa, niskiej jakości dieta często powoduje nadmierne linienie psa.

Kiedy konieczna jest wizyta u lekarza weterynarii?

Domowe sposoby pomagają, ale nie zastąpią profesjonalnej diagnostyki, jeśli problem wynika z choroby. Do gabinetu warto udać się, gdy:

pies gubi sierść w dużych ilościach niezależnie od pory roku,
pojawiają się stany zapalne skóry lub ranki,
sierść łatwo „wychodzi w palcach”,
widoczne są łuski, łupież, tłustość lub nieprzyjemny zapach,
występują inne niepokojące objawy, takie jak apatia, pragnienie, chudnięcie.

W takich przypadkach weterynarz może wykonać badania krwi (oznaczyć poziomy hormowów tarczycowych czy nadnerczowych, wykluczyć stan zapalny), badanie zeskrobiny skóry, testy alergiczne oraz ocenę mieszków włosowych. Dopiero po ustaleniu przyczyny możliwe jest skuteczne leczenie bez ryzyka nawrotów.

Wypadanie sierści psa. Podsumowanie

Wypadanie sierści u psa może być zarówno normalnym elementem cyklu włosa, jak i objawem choroby. Naturalne linienie nie wymaga interwencji, natomiast nadmierne wypadanie sierści, miejscowe wyłysienia czy świąd to sygnały, że należy działać.

Jeśli masz wątpliwości, czy gubienie sierści u Twojego psa to normalny proces, najlepiej skonsultować się z lekarzem weterynarii – wczesna diagnostyka pozwala szybko wrócić do zdrowej, gęstej i lśniącej okrywy włosowej.

Ceny usług weterynaryjnych często budzą pytania wśród opiekunów zwierząt. Warto jednak wiedzieć, że lekarze weterynarii – jako przedstawiciele zawodu zaufania publicznego – działają w ramach ściśle określonych przepisów prawnych, które m.in. zakazują publikowania szczegółowego cennika w przestrzeni publicznej, w tym w Internecie. Ponadto, koszty usług są ustalane indywidualnie i zależą od wielu czynników, takich jak rodzaj zabiegu, stan zdrowia zwierzęcia czy zastosowane materiały i leki. Oczywiście wpływa to na cennik usług lekarsko weterynaryjnych.

Dlaczego nie publikujemy cennika online?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz zasadami etyki zawodowej lekarzy weterynarii, Klinika Weterynaryjna Szmaragdowa w Lublinie nie publikuje szczegółowego cennika usług weterynaryjnych w Internecie.

Wynika to z Uchwały Nr 116/2008/IV Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, która zakazuje reklamowania usług weterynaryjnych, również poprzez umieszczanie cenników w przestrzeni publicznej, w tym na stronach internetowych, portalach społecznościowych czy ulotkach. Przepis ten został wprowadzony w celu zapewnienia, aby konkurencja między placówkami opierała się na jakości usług, a nie na ich cenach.

Jak uzyskać informację o kosztach?

Rozumiemy, że znajomość orientacyjnych kosztów usług jest istotna w planowaniu opieki nad zwierzęciem. Dlatego zachęcamy do bezpośredniego kontaktu z naszą kliniką – z przyjemnością udzielimy informacji na temat cen konkretnych procedur, takich jak:

badanie kliniczne,
szczepienia,
zabiegi chirurgiczne,
zabiegi stomatologiczne,
badania diagnostyczne,
tomografia i badania obrazowe.

Gdzie dostępny jest cennik?

Aktualny cennik usług weterynaryjnych Kliniki Szmaragdowa dostępny jest do wglądu:

w recepcji kliniki,
podczas wizyty w gabinecie, lekarz weterynarii na prośbę udzieli informacji o planowanej procedurze i jej cenie.

Wszystkie ceny są orientacyjne i podawane brutto (zawierają 8% VAT). Ceny nie obejmują kosztów leków, badań dodatkowych ani ewentualnych materiałów specjalistycznych.

Dlaczego ceny są orientacyjne i podawane w widełkach?

W przypadku usług weterynaryjnych, każdy pacjent wymaga indywidualnego podejścia, dlatego ceny często podawane są w przedziałach (widełkach) i mają charakter orientacyjny. Koszt wizyty lub zabiegu zależy m.in. od:

rodzaju i skomplikowania procedury,
gatunku, rasy i wielkości zwierzęcia,
aktualnego stanu zdrowia pacjenta,
potrzeby wykonania dodatkowych badań diagnostycznych,
reagowania na leczenie i ewentualnych powikłań.

Każdy przypadek kliniczny jest unikalny – dlatego dopiero po wstępnym badaniu i rozmowie z opiekunem możemy określić realny zakres opieki oraz jej koszt. Dzięki temu unikają Państwo niespodziewanych wydatków, a nasz zespół może dobrać najbezpieczniejsze i najbardziej efektywne metody leczenia.

Lekarz weterynarii – zawód zaufania publicznego

Pragniemy również podkreślić, że lekarze weterynarii, zgodnie z ustawą o zawodzie lekarza weterynarii, są przedstawicielami zawodu zaufania publicznego. Oznacza to, że działamy w oparciu o najwyższe standardy etyczne, medyczne oraz prawne. Naszym obowiązkiem jest zapewnienie fachowej, bezstronnej i uczciwej opieki nad zwierzętami, a także przejrzystej i odpowiedzialnej komunikacji z właścicielami.

Każda decyzja terapeutyczna podejmowana jest z uwzględnieniem dobra pacjenta, jego bezpieczeństwa oraz aktualnej wiedzy medycznej.

Działalność lekarza weterynarii, mimo że oparta na pasji, empatii i trosce o dobro zwierząt, pozostaje działalnością gospodarczą, która – jak każda inna – musi opierać się na rachunku ekonomicznym. Choć największą satysfakcję daje nam pomoc zwierzętom i kontakt z ich opiekunami, musimy w wycenie usług uwzględniać realne koszty prowadzenia kliniki – od zakupu nowoczesnego sprzętu, przez amortyzację wyposażenia, szkolenia i wynagrodzenia personelu, po bieżące wydatki administracyjne. Dlatego ceny zabiegów i konsultacji zależą od wielu czynników i mogą się różnić w zależności od indywidualnego przypadku.

Dlaczego usługi weterynaryjne są kosztowne?

Wielu opiekunów zwierząt zastanawia się, z czego wynikają koszty usług weterynaryjnych. To zrozumiałe pytanie — i chcemy na nie odpowiedzieć z pełną szczerością.

Lekarz weterynarii to przedstawiciel zawodu zaufania publicznego, który łączy pasję do zwierząt z ogromną odpowiedzialnością za ich zdrowie i życie. Za każdą wizytą, badaniem czy zabiegiem kryje się nie tylko wieloletnie wykształcenie i specjalistyczna wiedza, ale także cały system kosztów. Musimy je pokryć, aby zapewnić Państwa zwierzętom opiekę na najwyższym poziomie.

Do najważniejszych elementów wpływających na cenę usług należą m.in.:

koszty utrzymania kliniki – czynsz, media, opłaty administracyjne;
zakup i utrzymanie nowoczesnego sprzętu – aparaty RTG, USG, Tomograf, sprzęt chirurgiczny;
wysokiej jakości materiały i leki – często importowane, specjalistyczne produkty;
wynagrodzenia dla wykwalifikowanego zespołu – lekarzy, techników, asystentów;
ciągłe kształcenie i szkolenia personelu, które są niezbędne w dynamicznie rozwijającej się dziedzinie medycyny;
podatek VAT 8%, który obejmuje większość usług weterynaryjnych;
indywidualne podejście do pacjenta – każde zwierzę to inny przypadek, wymagający szczegółowej diagnostyki i planu leczenia.

Dodatkowo, podobnie jak w medycynie ludzkiej, wiele procedur musi być wykonanych z użyciem jednorazowych materiałów, w sterylnych warunkach, z udziałem kilku osób personelu. Wszystko to, choć niewidoczne na pierwszy rzut oka, składa się na bezpieczeństwo i skuteczność leczenia.

Jako lekarze weterynarii dokładamy wszelkich starań, by świadczone przez nas usługi były uczciwie wycenione. Najważniejsze przy tym, by zachowywały najwyższy standard lekarsko weterynaryjny. Na prośbę informujemy o kosztach przed wykonaniem procedur. Chętnie odpowiadamy na wszystkie pytania, bo szacunek i zaufanie naszych klientów są dla nas równie ważne, jak zdrowie ich pupili.

Dlaczego nie udzielamy rabatów?

Zgodnie z przepisami prawa oraz kodeksem etyki zawodowej, lekarze weterynarii w Polsce nie mogą udzielać rabatów ani organizować promocji. Takie działania są traktowane jako niedozwoloną reklamę.
Jako lekarze weterynarii przestrzegamy zasad uczciwej konkurencji i przejrzystości. Dlatego ceny usług ustalamy rzetelnie, z uwzględnieniem realnych kosztów opieki nad Państwa zwierzętami.

Dlaczego nie sprzedajemy leków?

Zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem, lekarz weterynarii nie prowadzi apteki i nie może swobodnie sprzedawać leków. Może natomiast wydać leki w ramach wizyty lub leczenia, jeśli są one niezbędne do kontynuacji terapii. Sprzedaż leków „na zapas” lub bez wcześniejszego badania zwierzęcia jest niezgodna z przepisami prawa farmaceutycznego.

Dodatkowo obrót produktami leczniczymi weterynaryjnymi – zarówno ich przechowywanie, jak i wydawanie – podlega ścisłej kontroli. Musi odbywać się zgodnie z wymogami sanitarno-epidemiologicznymi oraz ewidencyjnymi.

Zespół Kliniki Szmaragdowa 24h zaprasza!

Jeśli mają Państwo pytania lub potrzebują konsultacji – pozostajemy do dyspozycji. Dziękujemy za zaufanie, jakim nas Państwo obdarzają, powierzając zdrowie swoich zwierząt w nasze ręce.

Zespół Kliniki Weterynaryjnej Szmaragdowa 24h/7

Jak obcinać pazury psa? Praktyczny przewodnik

Przycinanie pazurów u psa to jeden z podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych. Warto wykonywać go regularnie, aby zapewnić psu komfort chodzenia i nie narażać go na bolesne urazy, takie jak złamanie pazura, pęknięcie czy wrośnięcie. Wielu właścicieli zastanawia się, w jaki sposób oraz jak często obcinać psu pazury, a także czy zdecydować się na samodzielne obcinanie pazurów, czy zgłosić się do gabinetu weterynaryjnego. W naszym artykule odpowiemy na najbardziej nurtujące pytania na temat psich pazurów.

Czy wszystkie psy potrzebują obcinania pazurów?

Warto zaznaczyć, że nie wszystkie psy wymagają regularnego przycinania pazurów. Potrzeba obcinania pazurów zależy od wielu czynników, a kluczowe znaczenie mają:

rasa i typ budowy,
waga i wielkość psa,
ilość oraz intensywność codziennego ruchu,
rodzaj podłoża, po którym pies się porusza (np. twarda nawierzchnia, jak chodnik lub miękka, jak trawa),
szybkość wzrostu pazurów,
a także obecność pazurów dodatkowych – tzw. wilczych pazurów, które nie zawsze ścierają się samoistnie.

Niektóre psy ścierają sobie pazury przy chodzeniu, dlatego w określonych przypadkach systematyczne spacery po twardym podłożu wystarczają. Jednak u psów małych i lekkich proces ten może być niewystarczający, co oznacza konieczność regularnego skracania pazurów.

Jak obciąć pazury u psa – podstawowe zasady

Czym obcinać pazury u psa?

Na rynku dostępnych jest wiele rodzajów obcinaczek do pazurów. Dobrze sprawdzają się te o okrągłym kształcie ostrza, które świetnie radzą sobie z twardymi psimi paznokciami. Weterynarz lub groomer może doradzić, które będą najlepsze dla Twojego psa.

Najpopularniejsze opcje to:

Obcinaczki z zabezpieczeniem – ograniczają ryzyko przycięcia pazura zbyt krótko.
Pilniki elektryczne (szlifierki) – delikatnie spiłowują pazury, ale są głośniejsze i wymagają dłuższego czasu przyzwyczajania psa do ich dźwięku.

Dodatkowo warto przygotować:

smakołyki lub matę do lizania, aby pies miał pozytywne skojarzenia z zabiegiem,
matę antypoślizgową dla większego komfortu i stabilności psa.

Budowa części dystalnej kończyn psa – dlaczego ostrożność jest kluczowa?

Każda łapa psa ma cztery palce, a u niektórych psów występują dodatkowe pazury wilcze. Każdy pazur składa się z:

twardej zewnętrznej warstwy,
wewnętrznej warstwy – łożyska, macierzy,
rdzenia, który zawiera naczynia krwionośne i nerwy.

Przycinając pazury, należy zachować ostrożność, aby nie naruszyć macierzy, co mogłoby spowodować ból i krwawienie.

Czym jest wilczy pazur?

Wilczy pazur nie występuje u wszystkich psów. To pozostałość ewolucyjna – szczątkowy palec, który znajduje się wyżej na łapie, zazwyczaj po wewnętrznej stronie. Częściej występuje na przednich niż na tylnych łapach. Czasem bywa luźno osadzony, a czasem mocno przytwierdzony. Nie pełni żadnej funkcji i nie dotyka podłoża podczas chodzenia.

Jak przycinać psu czarne pazury?

Czarne pazury naszych czworonożnych przyjaciół mogą wydawać się trudne do przycięcia, ponieważ w ich przypadku niewidoczna jest macierz. Właściciele psów obawiają się zbyt mocnego obcięcia i sprawienia pupilowi bólu. Przy obcinaniu czarnych pazurów najlepiej kierować się zasadą, która mówi, że cięcie powinno przebiegać w linii prostej, a granicą są opuszki palcowe.

Przygotowanie psa do tego zabiegu powinno odbywać się stopniowo. Najlepiej oswoić psa z zabiegami pielęgnacyjnymi już w czasie szczenięcym.

Naucz psa, że dotykanie łap to nic strasznego.
- Regularnie dotykaj i masuj łapy, stopniowo przyzwyczajając do manipulacji.
- Za każdą akceptację dotyku nagradzaj smakołykiem.
Obserwuj reakcje psa i postępuj zgodnie z jego tempem.
- Jeśli pies wykazuje oznaki stresu, cofnij się do wcześniejszego etapu i kontynuuj ćwiczenia powoli.
Wprowadź dotykanie pazurów jako codzienną rutynę.
- Regularny dotyk w połączeniu z nagrodami pomaga zbudować pozytywne skojarzenia.
Zadbaj o stabilną powierzchnię.
- Używaj mat antypoślizgowych, dywanów lub ręczników. Pies poczuje się pewniej, kiedy podłoże pod jego łapami będzie stabilne.
Jeśli pies ma długą sierść na łapach, delikatnie ją odsuń lub przytnij.
- Dzięki temu pazury będą lepiej widoczne, co ułatwi precyzyjne przycinanie.

Jak sprawdzić, czy pazury psa wymagają przycięcia?

Kiedy skrócić pazury psa? Sprawdź, jak wyglądają pazury, gdy pies stoi – jeśli ich końcówki są cienkie, zakrzywione lub zaczynają haczyć o dywany i ubrania, to znak, że prawdopodobnie wymagają skrócenia.

Z kolei jeśli pazury dotykają ziemi, ale nie powodują unoszenia łapy, istnieje duże prawdopodobieństwo, że ścierają się naturalnie. Pamiętajmy, że zbyt długie mogą być powodem bólu stawów!

Czy dźwięk stukających pazurów oznacza, że są za długie?

Nie zawsze. Najlepiej skonsultować się z lekarzem weterynarii lub technikiem weterynarii, który oceni, czy pazury wymagają skrócenia. Zwykle jednak, jeśli kroki psa są mocno słyszalne, oznacza to, że czas obciąć pazury.

Jak prawidłowo obcinać pazury psa?

Przyzwyczaj psa do obcinaczek.
- Pozwól mu je powąchać, połóż na ziemi i rozsyp wokół smakołyki, aby wzbudzić pozytywne skojarzenia.
Dotykaj pazurów obcinaczkami bez cięcia.
- Po każdym kontakcie nagradzaj psa, aby oswoił się z dotykiem narzędzia.
Przyzwyczaj psa do dźwięku obcinaczek.
- Możesz symulować dźwięk obcinania, łamiąc makaron, np. rurki.
Przycinaj tylko końcówkę pazura.
- Na początek obetnij tylko jeden pazur i nagrodź psa. Stopniowo przechodź do kolejnych. Najlepiej przycinać pazury, kiedy są lekko namoczone, aby ułatwić sobie pracę.
Wykonaj test przed cięciem.
- Zanim przejdziesz do skracania pazurów, lekko ściśnij obcinaczki wokół pazura. Jeśli pies reaguje niepokojem, oznacza to, że rdzeń jest blisko – oddal cięcie i obetnij mniejszą część.
Uważaj na rdzeń.
- W jasnych pazurach łożysko jest widoczne jako różowy rdzeń – nie obcinaj zbyt krótko!
- W ciemnych pazurach rdzeń jest niewidoczny, więc przycinaj ostrożnie, jedynie czubek pazura. Można użyć latarki, aby lepiej zobaczyć strukturę pazura.
Przycinanie bardzo długich pazurów.
- Jeśli pazury są wyjątkowo długie, rdzeń również się wydłużył. Skracaj je stopniowo – co tydzień o mały fragment.
Nie zapomnij o pazurach wilczych.
- Znajdują się wyżej na kończynie i nie ścierają się naturalnie. Ich nadmierny wzrost może prowadzić do bolesnych urazów.
Miej pod ręką środki tamujące krwawienie.
- Specjalne sztyfty lub proszek pomagają zatrzymać krwawienie, jeśli przy obcinaniu psu pazurów przypadkowo naruszysz rdzeń.

Jak często sprawdzać pazury u psa?

Regularnie kontroluj długość pazurów, najlepiej co 2–3 tygodnie. Starsze psy lub te z mniejszą ilością ruchu mogą wymagać częstszego skracania pazurów. To, jak często obcinać pazury u psa jest kwestią indywidualną.

Konsekwencje braku obcinania psich pazurów

Zbyt długie pazury u psa mogą powodować ból, deformacje palców, a nawet prowadzić do problemów ze stawami. Jeśli zauważysz, że pazury zaczynają się podwijać lub wrastać w skórę, skonsultuj się z profesjonalnym groomerem lub lekarzem weterynarii. Pamiętajmy, że pazury nie powinny dotykać podłoża.

Regularna kontrola i pielęgnacja pazurów psa to kluczowy element dbania o jego zdrowie, komfort i prawidłowe poruszanie się.

Jeśli nie jesteś pewien, jak bezpiecznie obcinać psie pazury, zasięgnij porady weterynarza lub skorzystaj z usług doświadczonego groomera, czy technika weterynarii.

Ile kosztuje obcinanie pazurów w gabinecie weterynaryjnym?

Cena obcięcia psich pazurów zależy od danego gabinetu. W wielu przypadkach weterynarz obcina pazury psu przy okazji wizyt profilaktycznych czy szczepienia i jest to bezpłatna usługa.

Jeśli natomiast zabieg wymaga innych czynności pielęgnacyjnych lub zwierzak potrzebuje szczególnego traktowania (np. jest agresywny, lękliwy lub bardzo zaniedbany), obcinanie pazurów może być droższe.

Jak obcinać pazury psa? Podsumowanie

Regularne obcinanie psu pazurów to nie tylko kwestia estetyki, ale przede wszystkim zdrowia i komfortu czworonoga. Zaniedbane pazury mogą prowadzić do bólu, urazów i problemów z poruszaniem się. Jak dbać o pazury u psa? Kluczem do bezpiecznego obcinania jest cierpliwość, odpowiednie narzędzia i znajomość budowy psich pazurów.

Warto również pamiętać, że każdy zwierzak jest inny. Pazury psów rosną w różnym tempie, więc częstotliwość zabiegu obcinania pazurów należy dostosować indywidualnie. Jeśli masz wątpliwości, nie wahaj się skonsultować z profesjonalistą. Dbając o pazury, dbasz o dobre samopoczucie swojego pupila.

Nowoczesność i wygoda – aplikacja Vetineo w naszej Klinice!

W naszej Klinice zawsze kierujemy się zasadą, że dobro zwierząt i wygoda ich opiekunów są najważniejsze. Dlatego z radością wprowadziliśmy aplikację Vetineo – innowacyjne rozwiązanie, które pozwala nam jeszcze lepiej odpowiadać na potrzeby naszych klientów.

Dlaczego zdecydowaliśmy się na Vetineo?

Wprowadzenie aplikacji Vetineo to odpowiedź na wyzwania, które zauważaliśmy w codziennej pracy. Chcieliśmy uprościć proces umawiania wizyt, ułatwić Państwu dostęp do zaleceń lekarza dla Państwa pupili oraz zapewnić wygodny sposób komunikacji z naszą kliniką. Często widzieliśmy, jak nasi klienci martwili się, że zapomną o terminach szczepień czy badań kontrolnych. Dzięki aplikacji te problemy odchodzą w zapomnienie. Vetineo pozwala nam także działać skuteczniej. Ważne informacje o zdrowiu Państwa zwierząt są dostępne w jednym miejscu – łatwo, szybko i wygodnie.

To nowoczesne rozwiązanie, które wpisuje się w naszą misję świadczenia usług weterynaryjnych na najwyższym poziomie

Jak działa aplikacja Vetineo?

Aplikacja Vetineo to narzędzie stworzone z myślą o opiekunach zwierząt. Jest niezwykle intuicyjna i prosta w obsłudze. Po pobraniu aplikacji na telefon i zarejestrowaniu konta mogą Państwo połączyć się z naszą kliniką, a następnie korzystać z szeregu funkcji, które znacznie ułatwiają codzienne życie.

Umawianie wizyt online – koniec z dopasowywaniem się do godzin pracy recepcji. Teraz wizytę mogą Państwo zarezerwować w dowolnym momencie, nawet w środku nocy, korzystając z aplikacji. Wystarczy kilka kliknięć, by wybrać termin i godzinę, która najbardziej Państwu odpowiada.

Wirtualna książeczka zdrowia zwierzęcia – informacje o zdrowiu Państwa pupila są zawsze pod ręką. Zalecenia, wyniki badań, wykonane szczepienia czy zalecenia lekarza są dostępne w aplikacji, co pozwala na pełną kontrolę nad zdrowiem czworonoga.

Przypomnienia o ważnych terminach – aplikacja przypomni Państwu o zbliżającym się terminie szczepienia, odrobaczenia czy wizyty kontrolnej. Dzięki temu mogą Państwo mieć pewność, że zdrowie pupila jest zawsze pod najlepszą opieką.

Co aplikacja daje klientom naszej kliniki?

Dzięki Vetineo opieka nad zwierzętami staje się wygodniejsza. Ponieważ wiemy, jak zabiegane jest życie naszych klientów, dlatego stworzyliśmy rozwiązanie, które nie tylko pozwala im zaoszczędzić czas, lecz możliwia jednoczesne, lepsze dbanie o zdrowie swoich pupili. Wprowadzenie tej aplikacji sprawia, że komunikacja z naszą kliniką jest prostsza i bardziej efektywna. Mogą Państwo w każdej chwili sprawdzić historię wizyt swojego pupila, skonsultować się z nami lub zaplanować kolejną wizytę. Wszystko to z poziomu własnego telefonu.

Jak zacząć korzystać z aplikacji Vetineo?

Rozpoczęcie korzystania z Vetineo jest bardzo proste.

Wystarczy:

Pobrać aplikację na telefon z systemem Android lub iOS.
Zarejestrować konto i podać dane swojego zwierzęcia.
Połączyć się z naszą Kliniką z kodem 4382642. Aby zacząć korzystać z wszystkich dostępnych funkcji należy zrobić to na recepcji. Jeśli mają Państwo pytania lub potrzebują pomocy przy instalacji aplikacji, to nasz zespół nie tylko chętnie odpowie na wszystkie wątpliwości, ale również pomoże na każdym etapie procesu.

Zapraszamy do korzystania z aplikacji Vetineo!

Wierzymy, że Vetineo to przyszłość opieki weterynaryjnej, która pozwala jeszcze lepiej troszczyć się o zdrowie Państwa zwierząt. Jesteśmy dumni, że możemy jako jedna z pierwszych Klinik w regionie wprowadzić takie rozwiązanie. Zachęcamy do pobrania aplikacji i przekonania się, jak wiele może ona ułatwić w codziennej opiece nad czworonogami. Razem zadbajmy o ich zdrowie!

Umów się na konsultację przez Vetineo!

Tomografia komputerowa głowy psa i kota – precyzyjna diagnostyka obrazowa

Tomografia komputerowa (TK) to nowoczesna i niezwykle dokładna metoda diagnostyczna, pozwalająca na ocenę struktur kostnych oraz tkanek miękkich głowy psa i kota. Dzięki wysokiej rozdzielczości obrazów 3D, możliwe jest wykrycie nawet niewielkich zmian, które mogłyby zostać przeoczone w standardowym badaniu rentgenowskim (RTG).

Kiedy zaleca się TK głowy u psa i kota?

Tomografia komputerowa jest szczególnie przydatna w diagnostyce:

Nowotworów – umożliwia określenie lokalizacji, wielkości oraz charakteru zmian nowotworowych w obrębie czaszki, zatok, jamy nosowej i mózgu.
Urazów czaszki – pozwala ocenić złamania, krwiaki wewnątrzczaszkowe oraz inne uszkodzenia pourazowe.
Chorób zatok i jamy nosowej – pomocna w identyfikacji stanów zapalnych, polipów, torbieli czy obecności ciał obcych.
Chorób uszu – w szczególności w przypadku przewlekłych stanów zapalnych oraz podejrzenia infekcji ucha środkowego i wewnętrznego.
Zaburzeń neurologicznych – ocenia struktury mózgu, co jest kluczowe w diagnostyce padaczki, wodogłowia, zespołów przedsionkowych czy zmian pourazowych.
Problemów stomatologicznych i szczękowo-żuchwowych – umożliwia wykrycie zmian w obrębie zębów, korzeni, kości żuchwy i szczęki, takich jak ropnie, nowotwory, wady zgryzu czy choroby przyzębia.

Jak przebiega badanie?

Tomografia komputerowa jest badaniem bezbolesnym, ale wymaga znieczulenia ogólnego, aby zapewnić nieruchomość pacjenta i uzyskać obrazy najwyższej jakości. Proces badania obejmuje:

Przygotowanie pacjenta – zwierzę podlega kwalifikacji do znieczulenia, często na podstawie badań krwi i kardiologicznych.
Podanie środka kontrastowego (jeśli konieczne) – w celu lepszego zobrazowania naczyń krwionośnych oraz struktur tkanek miękkich.
Wykonanie skanowania – trwa od kilku do kilkunastu minut.
Analiza wyników – obrazy są interpretowane przez lekarza radiologa, a wyniki dostępne są zwykle w ciągu kilku dni.

Zalety nowoczesnych systemów TK

Wysoka rozdzielczość obrazów – umożliwia dokładne zobrazowanie nawet najmniejszych zmian patologicznych.
Krótki czas badania – minimalizuje stres dla pacjenta.
Integracja różnych metod obrazowania – połączenie TK z fluoroskopią i RTG zwiększa precyzję diagnostyczną.
Bezpieczeństwo – nowoczesne systemy pozwalają na obniżenie dawki promieniowania przy zachowaniu wysokiej jakości obrazu.

Tomografia komputerowa jest obecnie złotym standardem w diagnostyce chorób głowy u psów i kotów. Dzięki niej lekarze weterynarii w naszej klinice mogą szybciej i skuteczniej podejmować decyzje terapeutyczne, co znacząco zwiększa szanse na skuteczne leczenie.

Przetrwałe zęby mleczne u psów – Przyczyny, Konsekwencje i Leczenie

Przetrwałe zęby mleczne to częsty problem stomatologiczny u psów, który może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, jeśli nie zostanie odpowiednio wcześnie rozpoznany i leczony. Mleczaki wymagają kontroli weterynaryjnej, ponieważ mogą prowadzić do wad zgryzu, chorób przyzębia oraz bolesnych stanów zapalnych. W wielu przypadkach konieczna jest ich ekstrakcja, aby zapobiec powikłaniom. W niniejszym artykule omówimy przyczyny, skutki oraz metody leczenia tej dolegliwości.

Czym są przetrwałe zęby mleczne?

Przetrwałe zęby mleczne to takie, które nie wypadły w odpowiednim czasie, mimo że zęby stałe zaczęły już wyrastać. U psów proces wymiany uzębienia zwykle rozpoczyna się około 3–4 miesiąca życia i trwa do 6–7 miesiąca. Jeśli po tym czasie ząb mleczny nadal pozostaje w jamie ustnej, można mówić o jego przetrwaniu.

Przyczyny przetrwałych zębów mlecznych

Najczęstszą przyczyną przetrwałych zębów mlecznych jest zaburzenie resorpcji korzeni mleczaków, które powinny ulec stopniowemu rozkładowi, aby umożliwić prawidłowy wzrost zębów stałych. Proces ten może zostać zakłócony przez różne czynniki:

Podłoże genetyczne – predyspozycje dziedziczne mogą wpływać na nieprawidłowy rozwój i resorpcję korzeni zębów mlecznych.
Nieprawidłowe ułożenie zawiązków zębów stałych – jeśli zawiązki zębów stałych nie rozwijają się w odpowiednim miejscu lub kierunku, mogą nie wywierać dostatecznego nacisku na korzenie mleczaków, co opóźnia ich resorpcję i utrudnia naturalne wypadanie.
Opóźniony rozwój lub brak zębów stałych – w niektórych przypadkach zęby stałe nie wyrzynają się w ogóle lub pojawiają się z opóźnieniem, co powoduje, że mleczaki pozostają na swoim miejscu dłużej niż powinny.
Nieprawidłowa dieta i niedobory żywieniowe – brak odpowiednich składników mineralnych i witamin, zwłaszcza wapnia i fosforu, może zaburzać procesy przebudowy kości i resorpcji korzeni.
Urazy i choroby jamy ustnej – uszkodzenia mechaniczne, stany zapalne dziąseł lub infekcje mogą zakłócać naturalny proces wymiany zębów, prowadząc do przetrwałości mleczaków.
Nieprawidłowa higiena jamy ustnej – nagromadzenie płytki bakteryjnej i kamienia nazębnego może prowadzić do stanów zapalnych, które utrudniają prawidłowy proces wymiany uzębienia.

Problem ten może mieć podłoże genetyczne i występuje częściej u małych ras psów, takich jak:

Yorkshire Terrier,
Chihuahua,
Maltańczyk,
Pudel miniaturowy.
Szpic miniaturowy

Może on jednak wystąpić także u innych ras.

Konsekwencje zdrowotne

Przetrwałe zęby mleczne mogą prowadzić do licznych problemów zdrowotnych, w tym:

Przemieszczenia i stłoczenia zębów – stałe zęby mogą rosnąć w nieprawidłowy sposób, co prowadzi do wad zgryzu.

Podatności na choroby przyzębia – resztkowe zęby mleczne utrudniają prawidłowe czyszczenie zębów, co sprzyja gromadzeniu się płytki nazębnej i kamienia.

Bólu i dyskomfortu – niewłaściwe ustawienie zębów może powodować ból oraz trudności w jedzeniu.

Rozwoju stanów zapalnych – mogą wystąpić infekcje i ropnie w jamie ustnej.

Diagnoza i leczenie

Aby zdiagnozować przetrwałe zęby mleczne, lekarz weterynarii przeprowadza badanie jamy ustnej. Jeśli to konieczne, wykonuje zdjęcie rentgenowskie w celu oceny stanu korzeni.

Najczęściej stosowaną metodą leczenia jest ekstrakcja (usunięcie) przetrwałych zębów mlecznych. Zabieg ten przeprowadzany jest w znieczuleniu ogólnym i pozwala uniknąć dalszych problemów stomatologicznych.

Profilaktyka i opieka po zabiegu

Aby zapobiec problemom z przetrwałymi zębami mlecznymi, warto:

Regularnie kontrolować jamę ustną szczeniaka w okresie wymiany zębów.

Konsultować się z lekarzem weterynarii, jeśli zauważysz, że ząb mleczny nie wypada.

Dbać o higienę jamy ustnej psa, szczotkując mu zęby i stosując odpowiednie preparaty.

Po zabiegu usunięcia zębów mlecznych pies może przez kilka dni odczuwać dyskomfort. Dlatego warto podawać mu miękką karmę i unikać intensywnych zabaw z zabawkami do gryzienia.

Przetrwałe zęby mleczne to problem, którego nie należy bagatelizować. Regularne kontrole weterynaryjne i szybka reakcja na nieprawidłowości w uzębieniu szczeniaka mogą zapobiec poważniejszym konsekwencjom zdrowotnym. Jeśli masz psa rasy predysponowanej do tego problemu, warto zwracać szczególną uwagę na jego rozwój stomatologiczny. W razie potrzeby skonsultuj się z nami.

Tomografia komputerowa w naszej klinice

Tomografia komputerowa (TK) to nowoczesne, zaawansowane, bezinwazyjne i bezbolesne badanie diagnostyczne, które stanowi istotne uzupełnienie innych metod obrazowania, takich jak klasyczne RTG czy ultrasonografia. Dzięki wykorzystaniu w naszej klinice technologii TK możliwe jest uzyskanie precyzyjnych, trójwymiarowych obrazów wnętrza organizmu, co znacznie zwiększa skuteczność diagnostyki i pozwala na dokładniejszą ocenę stanu zdrowia pacjenta.

Na czym polega badanie TK?

Tomografia komputerowa opiera się na serii ekspozycji promieniowania rentgenowskiego wykonywanych pod różnymi kątami. Uzyskane dane są następnie przetwarzane przez zaawansowane oprogramowanie komputerowe, które tworzy trójwymiarowy obraz badanej okolicy. W przeciwieństwie do tradycyjnego RTG, gdzie struktury nakładają się na siebie, TK pozwala na precyzyjne zobrazowanie poszczególnych warstw anatomicznych, co znacznie poprawia jakość diagnostyki.

Zastosowanie tomografii komputerowej Badanie TK znajduje szerokie zastosowanie w weterynarii i naszej klinice, szczególnie w diagnostyce:

struktur kostnych (np. czaszka, kończyny, kręgosłup),
narządów wypełnionych powietrzem (np. płuca, zatoki, jamy nosowe, puszki bębenkowe),
w niektórych przypadkach także tkanek miękkich (np. mózg, narządy jamy brzusznej, guzy nowotworowe, zmiany zapalne).

Środek kontrastowy W celu uzyskania jeszcze bardziej szczegółowych obrazów często stosuje się środek kontrastowy na bazie jodu. Kontrast podawany jest dożylnie lub bezpośrednio do określonych przestrzeni ciała (np. przestrzeń podpajęczynówkowa, kanały słuchowe, stawy, drogi moczowe), co umożliwia dokładniejszą ocenę struktur, które w standardowym badaniu mogłyby pozostać niewidoczne.

Znieczulenie ogólne i przygotowanie pacjenta

Z uwagi na konieczność całkowitego unieruchomienia pacjenta, badanie TK przeprowadzane jest w znieczuleniu ogólnym. Procedura wymaga wcześniejszej kwalifikacji pacjenta do narkozy, obejmującej:

badanie kliniczne przeprowadzone przez lekarza weterynarii,
badania dodatkowe, takie jak analiza krwi (ze szczególnym uwzględnieniem parametrów nerkowych i tarczycowych),
ewentualne badanie kardiologiczne, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub z chorobami serca.

Przebieg badania i czas trwania

Czas trwania badania TK zależy od zakresu badanej okolicy i zazwyczaj wynosi od kilku do kilkudziesięciu minut. Po zakończeniu procedury pacjent pozostaje w klinice pod opieką lekarza weterynarii do momentu pełnego wybudzenia z narkozy. Cały proces odbywa się pod ścisłym nadzorem lekarza anestezjologa oraz radiologa, wspieranych przez doświadczony personel techniczny.

Bezpieczeństwo i wskazania do badania

Tomografia komputerowa, mimo że dostarcza bardzo precyzyjnych informacji, wiąże się z narażeniem pacjenta na większą dawkę promieniowania w porównaniu do tradycyjnego RTG. Z tego powodu badanie można wykonać wyłącznie na podstawie skierowania od lekarza weterynarii, który wcześniej ocenia, czy jest ono zasadne.

Interpretacja wyników i czas oczekiwania

Opisy badań radiologicznych przesyłamy drogą elektroniczną w terminie 7–10 dni roboczych. W nagłych przypadkach istnieje możliwość wykonania opisu w trybie pilnym (cito) w ciągu 3 dni roboczych. W przypadku nagłych sytuacji wymagających natychmiastowej interwencji, takich jak ostre niedowłady kończyn czy urazy, badanie jest oceniane bezzwłocznie. Pozwala to na szybkie podjęcie decyzji o dalszym leczeniu chirurgicznym.

Kontakt i dodatkowe informacje

W celu uzyskania szczegółowych informacji zapraszamy do kontaktu z naszą kliniką. Nasi specjaliści chętnie odpowiedzą na wszelkie pytania i rozwieją ewentualne wątpliwości. Zachęcamy również do umówienia się na konsultację, podczas której lekarz oceni konieczność wykonania badania TK u Państwa pupila.

pies-krotkopyski-leczenie-psa-klinika-weterynaryjna-Lublin

Syndrom Brachycefalicznego Zatkania Dróg Oddechowych (BOAS) u psów ras brachycefalicznych: Optymalny czas na interwencję chirurgiczną.

Syndrom brachycefaliczny (BOAS) to złożony zespół anatomicznych nieprawidłowości, które występują w górnych drogach oddechowych psów ras brachycefalicznych. Do tej grupy należą takie rasy jak mopsy, buldogi francuskie, buldogi angielskie, shih tzu, pekińczyki czy boxery. Psy te charakteryzują się spłaszczonymi czaszkami, krótkimi pyskami oraz szerokimi oczami, co jest wynikiem selekcji hodowlanej ukierunkowanej na uzyskanie tych cech fizycznych. Niestety, taka budowa anatomiczna prowadzi do powstawania wielu problemów zdrowotnych, zwłaszcza związanych z oddychaniem. W wyniku zwężenia dróg oddechowych, pies ma trudności w prawidłowym oddychaniu, co może prowadzić do duszności, chrapania, a także zwiększonej podatności na infekcje dróg oddechowych.

Brachycefaliczne rasy psów są popularne i mają uroczy wygląd, ale borykają się z poważnymi problemami zdrowotnymi. Ich czaszki i drogi oddechowe są nieprawidłowo ukształtowane, co prowadzi do trudności w oddychaniu. Objawy BOAS mogą pojawić się już w młodym wieku, ale nasilają się z czasem. Z czasem problemy z oddychaniem stają się coraz poważniejsze, co obniża jakość życia psa. Nieleczone problemy oddechowe mogą prowadzić do chorób serca, udarów cieplnych, a w najgorszym przypadku – przedwczesnej śmierci psa.

Z tego powodu tak istotne jest, by właściciele psów ras brachycefalicznych byli świadomi problemów zdrowotnych związanych z tą grupą ras oraz podejmowali odpowiednie kroki w celu poprawy jakości życia swoich pupili. Wczesna diagnoza oraz odpowiednia interwencja weterynaryjna mogą znacznie poprawić komfort życia psa i zmniejszyć ryzyko poważnych komplikacji zdrowotnych. Ważne jest by operować psy w miesiącach chłodnych.

Przyczyny i objawy BOAS:

U psów ras brachycefalicznych występują następujące nieprawidłowości anatomiczne:

Zwężone nozdrza przednie: Ograniczają przepływ powietrza do nosa.
Wydłużone podniebienie miękkie: Może zasłaniać krtań, utrudniając oddychanie.
Przerośnięte migdałki podniebienne: Zajmują przestrzeń w gardle, blokując drogi oddechowe.
Wypadnięte kieszonki krtaniowe: Dodatkowo zwężają światło krtani.

Typowe objawy BOAS to:

Chrapanie i charczenie podczas snu.
Duszność, szczególnie podczas wysiłku.
Oddychanie przez otwarty pysk.
Nietolerancja wysokich temperatur.
Nawracające stany zapalne dróg oddechowych.

W miarę postępu choroby mogą wystąpić także omdlenia czy sinica.

Diagnostyka i leczenie:

Diagnoza BOAS opiera się na wywiadzie klinicznym, obserwacji objawów oraz badaniach endoskopowych, które pozwalają ocenić anatomię i funkcję dróg oddechowych. Leczenie z wyboru stanowi interwencja chirurgiczna, mająca na celu:

Poszerzenie nozdrzy przednich.
Skrócenie wydłużonego podniebienia miękkiego.
Usunięcie przerośniętych migdałków.
Resekcję wypadniętych kieszonek krtaniowych.

Zabiegi te znacząco poprawiają przepływ powietrza, redukują objawy i podnoszą komfort życia psa. Wykonywane są najczęściej w znieczuleniu ogólnym, a czas hospitalizacji jest krótki – często pies może wrócić do domu tego samego dnia.

Optymalny wiek na przeprowadzenie zabiegu:

Wiek psa w chwili przeprowadzenia operacji ma wpływ na skuteczność leczenia i ryzyko powikłań. Zalecenia dotyczące wieku przeprowadzenia zabiegu są zróżnicowane:

Wczesna interwencja: Niektórzy weterynarze zalecają przeprowadzenie zabiegu między 4. a 6. miesiącem życia, aby zapobiec rozwojowi wtórnych zmian i wspomóc prawidłowy rozwój dróg oddechowych.
Późniejsza korekta: Inne źródła sugerują wykonanie zabiegu między 12. a 24. miesiącem życia, gdy organizm psa jest w pełni rozwinięty, co zmniejsza ryzyko powikłań.

Decyzja o terminie operacji powinna być podjęta po konsultacji z lekarzem weterynarii, uwzględniając indywidualne potrzeby i stan zdrowia psa.

Dlaczego teraz jest najlepszy czas na zabieg?

W miesiącach wiosennych, kiedy temperatury są umiarkowane, jest to idealny okres na przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego u psów z BOAS. Unikanie ekstremalnych upałów po operacji zmniejsza ryzyko powikłań i zapewnia komfortowy proces rekonwalescencji dla zwierzęcia. Dodatkowo, wiosenne miesiące sprzyjają regularnym spacerom i aktywnościom na świeżym powietrzu, co wspomaga rehabilitację pooperacyjną. Zalecamy umówić się na konsultację u doktora Pawła Adama Mucha

Korzyści z przeprowadzenia zabiegu:

Poprawa jakości życia: Zwiększenie komfortu oddychania pozwala psu na swobodne uczestniczenie w codziennych aktywnościach.
Zmniejszenie ryzyka powikłań: Eliminacja przeszkód w drogach oddechowych redukuje ryzyko infekcji i innych problemów zdrowotnych.
Mniejsze ryzyko chorób serca: Choroby niedokrwienne i niedomykalności zastawek
Mniejsze ryzyko obrzęku płuc: U ras brachycefalicznych często dochodzi do niewydolnościowych powikłań układu oddechowego
Zwiększenie długości życia: Lepsza funkcja oddechowa wpływa na ogólny stan zdrowia i może przyczynić się do dłuższego życia psa.

Kastracja samicy– klasyczna czy laparoskopowa? Którą metodę wybrać? Kastracja samicy psa to jedna z najczęściej wykonywanych procedur weterynaryjnych, mająca na celu nie tylko kontrolę populacji, ale również poprawę zdrowia i zachowania zwierzęcia. Nazywana jest popularnie sterylizacją. Obecnie właściciele czworonogów mają do wyboru dwie główne metody kastracji – klasyczną oraz laparoskopową. Która z nich jest lepsza? Jakie są ich zalety i wady? Oto szczegółowe porównanie obu technik.

Kastracja klasyczna – sprawdzona metoda chirurgiczna

Sterylizacja klasyczna to tradycyjna metoda polegająca na chirurgicznym usunięciu jajników lub/i macicy u samic poprzez nacięcie powłok brzusznych. Jest to metoda skuteczna, od lat stosowana w medycynie weterynaryjnej.

Zalety:

Niższy koszt – kastracja klasyczna jest tańsza niż metoda laparoskopowa, co czyni ją bardziej dostępną dla właścicieli psów.
Powszechność – większość gabinetów weterynaryjnych oferuje tę metodę, co ułatwia znalezienie specjalisty.
Skuteczność – tradycyjna kastracja pozwala na całkowite usunięcie gonad, eliminując ryzyko schorzeń związanych z układem rozrodczym.

Wady:

Większa ingerencja chirurgiczna – nacięcie powłok brzusznych wymaga dłuższego gojenia i niesie ze sobą większe ryzyko powikłań, takich jak infekcje czy rozejście się szwów.
Dłuższy czas rekonwalescencji – pies może odczuwać większy dyskomfort i wymagać dłuższego okresu regeneracji po zabiegu.

Kastracja laparoskopowa – nowoczesne podejście

Sterylizacja laparoskopowa to minimalnie inwazyjna metoda chirurgiczna, w której zamiast dużego nacięcia wykonuje się niewielkie otwory (zazwyczaj 2–3), przez które wprowadza się kamerę oraz narzędzia chirurgiczne. Metoda ta jest szczególnie polecana dla suk, ale stosuje się ją również u samców.

Zalety:

Mniejsza inwazyjność – mniejsze nacięcia oznaczają szybsze gojenie, mniejsze ryzyko infekcji i krótszy czas rekonwalescencji.
Mniejszy ból pooperacyjny – psy po zabiegu laparoskopowym szybciej wracają do pełnej sprawności i odczuwają mniejszy dyskomfort.
Precyzja zabiegu – dzięki kamerze chirurg może dokładniej ocenić narządy i wykonać zabieg z większą dokładnością.

Wady:

Wyższy koszt – kastracja laparoskopowa jest droższa ze względu na specjalistyczny sprzęt oraz większe wymagania dotyczące umiejętności chirurga.
Dostępność – nie każdy gabinet weterynaryjny dysponuje sprzętem i specjalistą wykonującym laparoskopię.

Którą metodę wybrać?

Wybór odpowiedniej metody kastracji zależy od kilku czynników, takich jak budżet, zdrowie i wiek psa oraz preferencje właściciela. Jeśli zależy Ci na niższych kosztach i sprawdzonej metodzie, kastracja klasyczna będzie dobrym wyborem. Natomiast jeśli priorytetem jest szybka rekonwalescencja, mniejsze ryzyko powikłań oraz komfort psa, warto rozważyć metodę laparoskopową.

Przed podjęciem decyzji najlepiej skonsultować się z nami i lekarzem weterynarii, który oceni stan zdrowia psa i doradzi najlepsze rozwiązanie. Bez względu na wybór, kastracja to inwestycja w zdrowie i dobrostan Twojego pupila, która przyniesie korzyści zarówno jemu, jak i Tobie.

Jeśli masz dodatkowe pytania, skontaktuj się z naszym lekarzem weterynarii, który pomoże rozwiać wszelkie wątpliwości i dostosować zabieg do indywidualnych potrzeb Twojego psa.

Older Posts